منتظرین

mmasih · by **mmasih** on Sun Jan 20, 2008 11:00 pm

در اردوهای جهادی ما ناگزیر به داشتن گروه‌های فرهنگی و عمرانی به صورت جدا و مشخص هستیم. و لیکن با توجه به اهداف و درون‌مایه‌های فرهنگی فعالیت‌های جهادی نباید اجازه دهیم مرز بین دو گروه آنقدر پر رنگ شود که گروه فرهنگی و گروه عمرانی به دو جزیره جدا از هم بدل بشوند.
یکی از آسیب‌های عمیق شدن این مرز و گسستگی، کم رنگ شدن جنبه فرهنگی فعالیت‌های عمرانی است. تا جایی که فعالیت‌های عمرانی را رفته رفته به یک فعالیت بدنی صرف مبدل خواهدکرد. حال آنکه از یک جمع دانشگاهی انتظار بالاتری می رود.
نباید این روحیه در بین اعضای جهادی شکل بگیرد که فقط یک عده خاص مسئول فعالیت‌های فرهنگی هستند. بلکه همه اعضای اردو باید این احساس را پیش خودشان داشته باشند که در یک اردوی فرهنگی شرکت کرده‌اند و تک تک آنها در قبال مسائل فرهنگی داخلی و خارجی، مسئول و موظفند.
یکی از برنامه‌هایی که برای نزدیک کردن و یکی کردن گروه‌های فرهنگی و عمرانی می‌توان انجام داد، اینست که اعضای هر دو گروه در فعالیت‌های یکدیگر شرکت داشته باشند. یعنی با وجود اینکه ما دو گروه تعیین می‌کنیم، یکی به عنوان گروه فرهنگی و دیگری به عنوان گروه عمرانی ولی در عین حال موقعیت‌های خاصی را هم پیش‌بینی کنیم تا اعضای هر کدام از دو گروه زمانی را هم در قالب گروه دیگر فعالیت داشته کنند.
لازم به ذکر است که شرایط کاری که در حین فعالیت‌های عمرانی وجود دارد زمینه مناسبی برای شکل‌گیری صمیمیت‌هاست. بنابراین جدای از تاثیرات مثبتی که مشارکت اعضای گروه عمرانی در فعالیت‌های فرهنگی می‌تواند داشته باشد. حضور اعضای گروه فرهنگی در فعالیت‌های عمرانی هم، در ایجاد وحدت و یکی شدن گروه‌ها بسیار حائز اهمیت است.
البته تلاش‌های قابل انجام محدود به همین یک اقدام نیست و بایستی در همه رفتارها و طرز برخوردهای داخل اردو نیز به ایجاد وحدت بین دو گروه توجه داشت. و باید سعی کنیم که فضای احترام و مشارکت جایگزین فضای رقابت و کری‌خوانی بشود.

آدینه · by **آدینه** on Fri Jan 25, 2008 10:36 pm

سلام
جدایی قسمت فرهنگی و عمرانی خیلی مهم است و رفته رفته حاد میشه.نمی دونم چرا بعضی ها فکر میکنن اردوی جهادی یعنی فقط عمرانی به نظرم اینها خوب توجیه نشدن یا همیشه خواستن با زور کاری رو جلو ببرند(خدای ناکرده قصد توهین ندارم)ولی باید یک فکر اساسی کرد که حداقل کمرنگتر بشه یک ایده به ذهنم رسیده که همینجا مینویسم
تا حالا فکر کرده ایم که ما که به اردو میرویم و محیط عوظ میکنیم آیا دانش آموزان منطقه هم دوست دارند چه بسا با ما محیط عوض کنند
منظورم اینه که وقتی بچه های عمرانی به منطقه ای اعزام میشوند گروه فرهنگی با دانش آموزان وهمه باهم (عمرانی+فرهنگی+دانش آموزان)به منطقه بریم.این کار چند خاصیت دارد:
-دانش آموزان را از محیط تکراری خارج کردیم و آنها رو با خودمون به اردو بردیم
-چون اونا رو با خودمون بیرون بردیم به آنها شخصیت دادیم
-دانش آموزان از نزدیک کار گروهعمرانی رو مینینند وترغیب به کار و فعالیت میشوند.همه حرکات و رفتار ما الگواست
-و اما راه حل مسئه بالا:گروه عمرانی هم وقتی میبینه ما هم همپای آنها درزیر آفتاب و در کنار آنها مشغول فعالیت هستیم و بعد باهم برمیگردیم دیدشون بهتر میشه همه باهم خسته ایم.
-...
یا حق

mmasih · by **mmasih** on Fri Jan 25, 2008 11:06 pm

این ایده اردوی داخل اردو هم خیلی جالب است و در مسافرت شناسایی قبل از اردو یکی از چیزهایی که باید مورد توجه قرار بگیرد امکان سنجی برگزاری این اردو است. یعنی ببینیم چه جاهایی وجود دارد برای رفتن.
در زرند که دست و پر ما یک کمی بسته بود. در نهایت یکی دو بار بچه ها را برداشتیم و تا آبشاری که در همان حوالی بود پیاده بردیم.
واقعا در چهره دانش آموزان می شد آثار آن را بخوانی .
اصلا با توجه به حال و هوای ایام عید این که بخواهیم دانش آموزان را در کلاس محبوس کنیم کار خوبی نیست. و باید به کلاس هایی که در فضای باز برپا می شوند بیشتر بها بدهیم.
در این فضاها رابطه صمیمی بین معلم و دانش آموز راحت تر شکل می گیرد. و امکان برگزاری گپ و گعده های صمیمانه هم فراهم می شود.
خاطرم هست که آقا ایوب هم روی این نکته تاکید داشت.
مسئله نزدیک کردن دانش آموزان و بچه های گروه عمرانی هم نکته تازه ای است که هم در غالب آن اردویی که می گویی و هم خارج از آن قابل پیگیری است.

منتظرین

نا جزیره های در هم آمیخته!

نا جزیره های در هم آمیخته!

Who is online